Περιλαμβανει:Γενικη εισοδο 1 ατομου στο bar, για να παρακολουθησετε τη συναυλια με τα τραγουδια του κορυφαιου τραγουδοποιου Άκη Πανου την Παρασκευη 6 Μαρτιου στις 22.30, στην σκηνη του Γυαλινου Μουσικου Θεατρου.
Ερμηνευουν οι παλιοι του συνεργατες τραγουδιστες: Λαμπρος Καρελας, Θοδωρης Παπαδοπουλος, Λιζα Ανδρεου
Έκτακτη φιλικη συμμετοχη: Πιτσα Παπαδοπουλου
Λιγα... για λογια για την παρασταση Αυτοδιδακτος μουσικος ο Άκης Πανου με εφεση αρχικα στη στιχουργικη ολοκληρωνει απο τα πρωτα του τραγουδια «προσωπικοτητα» ξεχωριστη στο δισκογραφικο γιγνεσθαι . Ακολουθει την «ολιστικη» τεχνη της τραγουδοποιιας γραφοντας τον στιχο και τη μουσικη στα τραγουδια του και μερικες φορες κατασκευαζοντας και τα οργανα που τα παιζει. Η αιχμηρη του πενα, η ενδοσκοπικη και αναλυτικη ματια του τον κανουν μοναδικο και του δινουν θεση μαζι με τους κορυφαιους του ελληνικου τραγουδιου. Τα τραγουδια του εχουν το παθος και την φλογα του ερωτα, της κοινωνικης αδικιας και του ονειρου. Τα τραγουδησαν σε πρωτες αλλα και πολλαπλες εκτελεσεις οι καλυτεροι τραγουδιστες της Ελλαδας.Υπηρετησε τη δημιουργια και την αναβιωση του καλου λαϊκου τραγουδιου.Ο ιδιος αυτοβιογραφειται.. «Εγω ειμαι ρεμπετης 100%. Εθελοντης ρεμπετης. Όχι κληρωτος. Γιατι ο κληρωτος υπαρχει περιπτωση να απολυθει. Ενω εγω θα μεινω για παντα ρεμπετης. Λενε πως τελειωσε το ρεμπετικο, πεθαναν οι ρεμπετες. Μηπως εννοουν ρεμπετη αυτον που επινε αργιλε; Πρεπει να ξερουν οτι αυτοι που λεγανε «πινω αργιλε», τοτε που το λεγανε, το χασισι ειχε δεκα μερες η οκα. Ενω τωρα εχει φτασει πεντε χρονια το δραμι - και να ’ταν δραμι… Ας μην περιμενουν επομενως στους καιρους μας τετοιες εξομολογησεις…Γεννηθηκα στην Αθηνα, στου Χαροκοπου, το 1933. Γειτονια με πολλους προσφυγες, ιδιως Ποντιους. Απο μικρο παιδι ζω μες στη μουσικη. Μες στους κεμετζεδες και στα τραγουδια των Ποντιων, στην κλασικη κιθαρα, που παιζει ο αδερφος της μανας μου, Περικλης Σακελλαριδης, στα ρεμπετικα που ειναι διαχυτα παντου στην περιοχη μας. Φαντασου, δωδεκα χρονω φευγω απο το σπιτι και παω στις Τζιτζιφιες, απεναντι απο το κεντρο του Καλαματιανου. Ξαπλωνω στην αμμουδια και ακουω μπουζουκια ως τις τρεις το πρωι. Έχω τελειως ξεχαστει! Κι οταν γυριζω στους δικους μου, με πιανει ο πατερας μου και με παει στο τμημα… Ο πατερας μου… Ένα ανθρωπακι κοντο, μια σταλια, αλλα με μεγαλη δυναμη στον χαρακτηρα. Εκεινα τα χρονια ειναι διαχειριστης στη βασιλικη φρουρα και θελει να με δει νοικοκυροπαιδο. Με στελνει στους προσκοπους. Και στο κατηχητικο. Εγω ομως εχω αλλου τον νου μου…Ο μεγαλος μου αδερφος, ο Ευαγγελος, ειναι ενας σπουδαιος σκαλιστης και παιζει και κιθαρα. Απ’ αυτον μαθαινω να πιανω στο χερι μου οργανο. Σκεψου, εννια χρονω παιζω μαντολινο μαζι με κατι παιδια ακομα, Ποντιους, στην Καλλιθεα, και παιζω επαγγελματικα: μας πληρωνουν με ενα πιατο κεφτεδακια δεν ξερω απο τι καμωμενα… Το 1948 ανεβαινω ως ταλεντο στο Αλκαζαρ, στη Φρεγαδα του Λασκου, και παιζω κιθαρα μαζι με τον αδερφο μου, ενω η αδερφη μου τραγουδαει. Δεν μ’ αρεσει ομως να ειμαι υπο. Θελω να φυγω απο την κηδεμονια του αδερφου μου. Γι’ αυτο και σμιγω με εναν συνομηλικο μου, Λευτερη, που ’παιζε μπουζουκι, και τρεχουμε μαζι στα παρτι και τους χορους. Δυο χρονια αργοτερα σκοτωνεται ο αδερφος μου, 20 χρονω παλικαρι. Ειχε παει να κανει μια κανταδα, καβαλησε στο τραμ, πηδησε στη στροφη, για να κατεβει, χτυπησε σε μια κολονα και απο ’κει πεταχτηκε πανω στις ραγες, κατω απο το τραμ… Κοπηκε η ζωη μου στα δυο… Δεν εχασα μονο τον αδερφο μου… Ο Ευαγγελος ηταν και δασκαλος μου, και πατερας μου, και ολα μου.Ειμαι πια 15 χρονω. Το σπιτι δεν με χωραει. Ειμαι μονος μου. Απο τη μια το ζευγαρι, οι γονεις μου. Απο την αλλη τα κοριτσια, οι αδερφες μου. Και στην ακρη εγω, ολομοναχος. Ευτυχως που υπαρχει μουσικη. Και η σεγα. Την πιανω στα χερια μου και φτιαχνω αγγελους με το κοντρα πλακε. Εκεινα τα χρονια ο Λαιμος εχει στην Καλλιθεα ενα θεατρο. Πηγαινω και παιζω τα βραδια απο τα παρασκηνια, μαζι με τον Λευτερη. Ειμαστε η ορχηστρα και πληρωνομαστε. Ύστερα μπλεκω με τον Καρανικολα, τον Σιμοπουλο, τον Ορφεα τον Κρεουζη, και τρεχω μαζι τους, οπου πανε, τα σαββατοκυριακα για δουλεια.Το 1950 γνωριζω τον Λουκα τον Νταραλα, που ειναι φανταρος. Τη βρισκω με τον Λουκα. Δεν παμε για το μεροκαματο. Παμε για να τη βρουμε εμεις. Δουλευουμε δυο χρονια στο Πηγαδακι, ενα πρωην μπακαλικο στο Αιγαλεω. Καποτε ομως τελειωνει κι αυτο και αρχιζει η περιπλανηση μου με τα διαφορα συγκροτηματα, ποτ’ εδω και ποτ’ εκει. Ως το 1958. Που τα παραταω. Για παντα».
Επιμελεια αφιερωματος: Άγγελος Σφακιανακης
Επιμελεια ορχηστρας: Παναγιωτης Στεργιου
Παιζουν οι μουσικοι:
Παναγιωτης Στεργιου - Τριχορδο μπουζουκι
Χρηστος Μπεκας - Τριχορδο μπουζουκι
Γιαννης Καραμανιολας - Κοντραμπασο
Νικος Καινουριος - Κιθαρα
Τασος Καντας - Ακορντεον
Άγγελος Σφακιανακης – κρουστα
προσφορα για: Γυαλινο Μουσικο Θεατρο: Αφιερωμα στον Άκη Πανου, την Παρασκευη 6 Μαρτιου!απο την σελιδα προσφορων : Cheapis
προσφορες
